18 Mart 2016 Cuma

Mahur Beste.



Atilla İlhan 6 Mayıs 1972 sabahı Karşıyaka'dan vapura binip İzmir'e geçerken Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idam haberini alır. Vapurda başladığı şiirini Konak meydanında bitirir. Bu arada şiirde adı geçen "Müjgan" bir bayan olarak aklınıza gelmesin. Farsça'da Müjgan, kirpik demektir. "Ben ve kirpiklerim ağlaşırız” demektedir büyük usta.

Saygıyla.


MAHUR BESTE.

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız 
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız 
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız 
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız 
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız 

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı 
Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı 
Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı 
Gittiler akşam olmadan ortalık karardı 

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra 
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara 
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara 
Geceler uzar hazırlık sonbahara.

Attila İlhan.